Eindelijk weer zo’n dag. Eentje die plotseling leeg voor je ligt. De plannen voor vandaag? Weggespoeld door de regen. En nu? Geen doek op de ezel. Geen verf op mijn handen. Alleen een kop koffie die langzaam koud wordt.

Ik ga zitten en typ.

Omdat mijn hoofd weer eens vol is. Vol met vragen, met beelden, met flarden van gesprekken, boeken