Ken je dat?

Er is stilte

en er is stilte.

In de ene, waar ik graag zit, doorzie ik alle ‘verhalen’ ofwel de ‘illusie’.

De illusie van een ik, de illusie dat het ertoe doet wat ik doe.

Wát ik ook doe.

Niet vanuit een teleurstelling, maar juist vanuit compleetheid.

en de gedachte

is alleen maar een gedachte, meer niet.

Toch is er een vraagstuk, waar ik nog graag antwoorden op vind

of liever gezegd – mogelijke antwoorden.

De mens.

Want een andere stilte ontstaat in mij, telkens als heftig nieuws mij bereikt en beroert.

Dit is geen rustige stilte. Nee deze is van ongemak. Machteloosheid bijna.

En het raadsel ‘mens’, waarvoor ik dacht dat ik vele antwoorden had gevonden in de loop van mijn jarenlange gefilosofeer, wordt alleen maar raadselachtiger.

Tijdens mijn vakantie las ik het boekje ‘het onbehagen in de cultuur’ van Freud.

Ik ga hier geen recensie schrijven, maar hij kaart o.a. wel precies dat aan, waar ik ook al een tijdje op zat te kauwen: ‘Heb je naaste lief zoals jezelf’ als opgelegde moraal.

Iedereen kent het, en vindt dit dat dit de norm moet zijn. (toch?)

Maar. Kunnen wij hieraan voldoen?

Want heel eerlijk: Ik zie dat maar bar weinig terug in deze werkelijkheid.

…..

Anyway.

Hier had ik nog een heel epistel onder geschreven over het begrip ‘je naaste’, willekeurige automobilisten in het verkeer, oorlog, honger, vertrouwen, op wie kun je in nood écht bouwen, het boekje ‘the mountain people’ van Colin M. Turnbull (aanrader of juist niet? Ik zoek nog een volgend boek voor mogelijke antwoorden) en nog wat andere mijmeringen.

Maar eigenlijk wil ik naar de stilte waar mijn schilderijen momenteel over gaan.

Of liever gezegd – naar dat wat aan die stilte vooraf ging.

En over de mens, als ‘Mundi Victor’: overwinnaar van de wereld.

Before The Birds Went Quiet

Solo expositie bij Galerie Nasty Alice, Eindhoven

De expositie ‘Before The Birds Went Quiet’ grijpt terug naar het verleden, naar het tijdperk van de “Nieuwe Wereld” — een tijd van belofte en toe-eigening, van flora en geweld.

In deze tentoonstelling echoot een vergeten paradijs: een wereld die ooit als ongerept werd gezien, werd betreden en in kaart gebracht. Maar met de drang naar ontdekking kwam ook overheersing. In naam van beschaving en vooruitgang werden landschappen veroverd, herschreven en geëxporteerd. De figuur Mundi Victor — Latijn voor “overwinnaar van de wereld” — is een stille aanwezigheid in deze werken. Niet als portret, maar als systeem. Hij symboliseert de mens die alles wil kennen, benoemen, bezitten — ook de natuur, ook de ander.

De schilderijen tonen een weelderige wereld in vervloeiende lagen. Over florale tapijtpatronen groeit vergane natuur uit exotische oorden, vaak oerwouden. De verf is waterig en zacht — de beelden zijn kwetsbaar, als herinneringen die zich langzaam terugtrekken. In de verf sluimert ook een andere geschiedenis: van oude tapijten die vertellen over luxe, macht en geld. Deze geschiedenissen echoën sterker in het metershoge geschilderde tapijt in de ruimte — waar concrete voorstellingen van overheersing en geweld samenkomen met de visuele pracht van ornament en decor.

Centraal in de tentoonstelling staat een installatie rond een antiek sigarenblikje met de titel Mundi Victor, afkomstig van de Eindhovense tabaksproducent “Mignot & de Block”, opgericht in 1857. De firma had naast haar Nederlandse vestigingen ook een tabaksplantage en fabriek in Jogjakarta, in het voormalige Nederlands-Indië.

Expositie:  14 september t/m 14 oktober 2025

Adres:

Galerie Nasty Alice
Sint Antoniusstraat 10
5616RT Eindhoven
Netherlands